shadow

PW-Sat2

Jest to projekt polskiego satelity typu CubeSat 2U. Został opracowany i zbudowany przez członków Studenckiego Koła Astronautycznego mieszczącego się przy Politechnice Warszawskiej.

Informacje o projekcie

Idea wykorzystania żagla jako systemu deorbitacyjnego pojawił się po raz pierwszy wśród studentów w 2004 roku podczas projektowania pierwszego satelity PW-Sat. Właśnie wtedy postanowiono wykorzystać rozkładany ogon pokryty elastycznymi ogniwami fotowoltaicznymi. Od tego czasu studenci testowali bardziej skomplikowane rozwiązanie, jakim była konstrukcja przypominająca żagiel.

PW-Sat 2 jest to już drugi projekt studentów politechniki warszawskiej, a jego głównym celem jest przetestowanie żagla deorbitacyjnego.

Projekt PW-Sat2 rozpoczął się oficjalnie 4 stycznia 2013, a jego głównym celem jest edukacja przyszłych pokoleń inżynierów kosmicznych. Świadczy o tym fakt, że od początku projektu nad satelitą pracowało ponad 50 studentów, a aktualnie zespół liczy 30 osób. PW-Sat 2 stał się inspiracją dla studentów, którzy napisali lub piszą prace dyplomowe powiązane z projektowaniem ładunków użytecznych. Projekt ten został opłacony przez program PECS Europejskiej Agencji Kosmicznej. Pierwszy satelita (PW-Sat) poleciał w 2012 r. na orbitę, ponieważ zostało mu przydzielone miejsce na pokładzie rakiety Vega w ramach konkursu, który został zorganizowany przez Europejską Agencję Kosmiczną. W marcu 2018 roku zespół pracujący nad projektem ogłosił, że satelita został ukończony i czeka na ostatnie testy przed swoim startem na pokładzie rakiety Falcon 9, a już 26 lipca 2018 Satelita PW-Sat2 roku został finalnie zintegrowany z zasobnikiem, w którym będzie znajdować się podczas startu. Razem z polskim satelitom w zasobniku został umieszczony niemiecki CubeSat MOVE-II.

Eksperymenty Naukowe

Żagiel deorbitacyjny – W PW-Sacie (Pierwsza Wersja) system deorbitacyjny miał konstrukcję przypominającą ogon. Natomiast PW-Sat2 posiada konstrukcję przypominającą żagiel wykonaną ze sprężyn płaskich oraz folii mylarowej, który posłuży do sprowadzenia satelity na ziemie po ukończeniu swojej misji.

Czujnik Słońca – Satelita jest wyposażony w dwuosiowy czujnik Słońca, który służy do orientacji satelity w przestrzeni kosmicznej. Moduł tan składał się z czterech ogniw fotowoltaicznych ułożonych pod odpowiednimi kątami.

Otwierane panele słoneczne – W przypadku PW-Sata2 konstruktorzy zdecydowali się o zastosowaniu bardzo powszechnego rozwiązania, które posiada większość nowoczesnych satelitów. System ten pozwala na zwiększenie powierzchni, na której mogą być umieszczone panele.

Zastosowane systemy podstawowe

  • System wyznaczania i kontroli orientacji w przestrzeni kosmicznej
  • Rozkładane panele słoneczne
  • System kontroli termicznej
  • Komputer pokładowy
  • Moduł komunikacji
  • Układ zasilania

Autor

AstroInfoPL